دو پيشنهاد ايتاليايي براي بازيكن ايراني ليورنو رحمان رضايي:مي‌خواهم در ايتاليا بمانم

رحمان رضايي در گفت‌وگو با خبرنگار ورزشي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، با اشاره به پايان فصل رقابت‌هاي ليگ فوتبال ايتاليا گفت: امسال سال جالبي برايم نبود و نتوانستم براي ليورنو چندان بازي كنم. با توجه به شرايط ناخواسته‌اي كه برايم به وجود آمده بود شانسي براي بازي كردن نداشتم و اطمينان دارم كه اين مساله به مسايل فني مربوط نيست. طبيعي است براي هر بازيكني در طول سال‌هاي بازي‌اش چنين شرايطي به وجود مي‌آيد و امسال نيز اين شرايط گريبان‌گير من شد.

وي افزود: با اين حال تمرين كردن در تيم‌هاي اروپايي هم مانند بازي كردن است و من با وجود اينكه هفته‌هاست براي تيمم بازي نمي‌كنم اما در بهترين شرايط بدني قرار دارم. اميدوارم كه همين شرايط را تا حضور در تيم ملي حفظ كنم و بتوانم براي تيم ملي بازيكن تاثيرگذاري باشم.

رضايي درباره‌ي آينده‌اش در فوتبال ايتاليا گفت: دو هفته‌ي ديگر رقابت‌هاي ليگ ايتاليا به پايان مي‌رسد و از آن زمان بازار نقل و انتقالات آغاز خواهد شد. در آن زمان وضعيت ماندن يا سقوط تيم‌ها نيز مشخص مي‌شود اما، در حال حاضر از دو تيم ايتاليايي كه يكي در سري A حضور دارد و ديگري در سري B پيشنهاد دارم و دوست دارم كه در فوتبال ايتاليا بمانم.

وي در پاسخ به اين سوال كه تا چند سال ديگر مي‌تواني در ايتاليا بازي كني؟ گفت: اين مساله به شرايط بدني‌ام بستگي دارد. اما، فكر مي‌كنم تا سه سال ديگر و تا 36 سالگي بتوانم در فوتبال اروپا حضور داشته باشم. به هر حال بازيكن براي موفقيت در تيم‌هاي اروپايي به شانس هم نياز دارد. شانسي كه امسال از من روي برگردانده بود. با اين حال من به آينده خوشبين و اميدوارم و فكر مي‌كنم بتوانم روزهاي خوش گذشته را تكرار كنم.

رضايي در پاسخ به اين سوال كه آيا نيمكت نشيني در ليورنو باعث دور ماندن شما از چشم مربيان ديگر نشده است؟ به ايسنا گفت: به هر حال بازيكن جديدي در ليگ ايتاليا نيستم و تقريبا تمام مربيان و مديران من را مي‌شناسند.

وي درباره‌ي دليل نيمكت نشيني خود در ليورنو گفت: مصدوميت‌هاي پياپي يكي از دلايل نيمكت نشيني‌ام بود اما به دليل اينكه حاضر نشدم پيشنهاد ليورنو را براي تمديد قرارداد بپذيرم به نيمكت تبعيد شدم.

مدافع ايراني ليورنو درباره‌ي نتايج ضعيف اين تيم در رقابت‌هاي سري A و احتمال سقوط اين تيم به سري B گفت: از همين حالا هم مي‌توان گفت كه ليورنو به دسته‌ي پايين سقوط كرده است. به نظرم مهمترين مشكل ليورنو مديريت بود. رييس باشگاه مدام در كار سرمربي دخالت مي‌كرد و تيم ما هم در يارگيري ضعيف عمل كرد. فكر مي‌كنم ليورنو شايسته‌ي سقوط به سري B بود.